မနက်စောစော နိုင်ငံခြားသားတစ်ယောက်မန္တလေးဘူတာကနေဆင်းလာတယ်။သူ့မှာပါလာတဲ့ ကင်မရာနဲ့ မုန့်ဈေးတန်းကြီးကိုတဖျပ်ဖျပ် ရိုက်တာပေါ့လေ။
အဲဒီမှာ မုန့်စိမ်းပေါင်းအတုံးကြီးကိုတွေ့တော့ရောင်းတဲ့ အဒေါ်ကြီးကို နိုင်ငံခြားသားကစိတ်ဝင်တစား မေးတယ်။
“What is this ? ”
အဒေါ်ကြီးမော့ကြည့်ပြီး အူတူတူနဲ့ ပြန်ဖြေတယ်။
“မုန့်စိမ်းပေါင်း ”
“I don’t like ”လို့ နိုင်ငံခြားသားကပြန်ပြောတော့အဒေါ်ကြီးကလဲ
“အတုံးလိုက်မဟုတ်ဘူးလေ၊ ဖဲ့ရောင်းတာ”
“Oh ! ! No. .”
“ဟာ အုန်းနို့ နဲ့ မဟုတ်ဘူးဟဲ့
ထန်းညက်နဲ့ ထန်းညက်နဲ့ တကတဲတော်”
တိန်
မနက်စောစော နိုင်ငံခြားသားတစ်ယောက်မန္တလေးဘူတာကနေဆင်းလာတယ်။
သူ့မှာပါလာတဲ့ ကင်မရာနဲ့ မုန့်ဈေးတန်းကြီးကိုတဖျပ်ဖျပ် ရိုက်တာပေါ့လေ။
အဲဒီမှာ မုန့်စိမ်းပေါင်းအတုံးကြီးကိုတွေ့တော့ရောင်းတဲ့ အဒေါ်ကြီးကို နိုင်ငံခြားသားကစိတ်ဝင်တစား မေးတယ်။
“What is this ? ”
အဒေါ်ကြီးမော့ကြည့်ပြီး အူတူတူနဲ့ ပြန်ဖြေတယ်။
“မုန့်စိမ်းပေါင်း ”
“I don’t like ”လို့ နိုင်ငံခြားသားကပြန်ပြောတော့အဒေါ်ကြီးကလဲ
“အတုံးလိုက်မဟုတ်ဘူးလေ၊ ဖဲ့ရောင်းတာ”
“Oh No. .”
“ဟာ အုန်းနို့ နဲ့ မဟုတ်ဘူးဟဲ့
ထန်းညက်နဲ့ ထန်းညက်နဲ့ တကတဲတော်”
တိန်